In Lucas 1 vers 63 lees je dat Zacharias vraagt om een schrijftablet. Het moet een soort wastafeltje zijn geweest waarop geschreven werd. In de tijd van het Nieuwe Testament werd er ook geschreven op potscherven, steen, hout, metaal, papyrus en perkament. Voor de overdracht van het Nieuwe Testament door de eeuwen heen is vooral papyrus en perkament gebruikt.

Papyrus

Papyrus werd gemaakt uit het vezelachtige merg van de papyrusplant. Dat is een rietsoort die in de oudheid veel voorkwam, onder andere in het gebied van de Nijldelta. De sappige kern van de plant werd in repen gesneden, die in twee lagen horizontaal en vertikaal over elkaar werden gelegd. Na het persen, drogen  en gladstrijken ontstonden bladen, die prima geschikt waren als schrijfmateriaal. Deze bladen werden aan elkaar vastgemaakt en opgerold op stokken. Deze rollen hadden een breedte van ongeveer 30 à 40 centimeter. De lengte kon wel 30 tot 40 meter zijn, maar meestal werden de rollen maximaal 10 meter, omdat deze anders moeilijk hanteerbaar waren. Zo’n rol kon de tekst van één evangelie bevatten.

Vanaf de tweede eeuw gingen ze papyrus op een wat andere manier gebruiken: de bladen werden dubbel gebouwen en bij elkaar gelegd. Zo kreeg je een zogenaamde codex, een soort boek. Het was een stuk handzamer en je kon meer tekst kwijt. Nadeel van papyrus was de beperkte houdbaarheid. De meeste papyrus is verloren gegaan. Alleen in een droog klimaat van de Egyptische woestijn heeft  het goed kunnen bewaren.

Perkament

Perkament wordt gemaakt uit dierenhuiden. De naam is afgeleidt van Pergamum, een stad in Mysië, ongeveer 135 km ten noorden van Efeze. De overlevering verteld dat Eumenes II, de koning van Pergamum (197 – 159 voor Christus) dierenhuiden gebruikte voor de boeken van zijn bibliotheek. Dat deed hij nadat Farao Prolemeüs de uitvoer van papyrus uit Egypte had verboden. Vanaf de 4e eeuw werd perkament het belangrijkste schrijfmateriaal. Pas in de 15e eeuw veranderde dat als gevolg van het uitvinden van de boekdrukkunst en door de Chinese uitvinding van het papier.

Perkament was duurder, maar ook duurzamer. Daarom zijn veel perkamenten handschriften teruggevonden.

Schrijfgerei

In het begin schreef men op papyrus en perkament met een zogenaamde schrijfriet (lees o.a. 3 Johannes vers 13). Later werden veren gebruikt, vooral de wereldberoemde ganzenveren. Inkt werd gemaakt uit een oplossing van roet en Arabische gom, of een galnotenextract. Sommige inktsoorten werden gemaakt op basis van metaal.